ഓരോ നോട്ടവും പകയുടേതായിരുന്നു
ഓരോ വാക്കും അമര്ഷത്തിന്റെ പുലയാട്ടായിരുന്നു
ഓരോ ചുംബനവും പകരം വീട്ടലായിരുന്നു
ഓരോ രാവും കടന്നാക്രമണത്തിന്റെതായിരുന്നു
ഓരോ കീഴടങ്ങലും ആദ്മനിന്ദയുടെ
കടലാഴങ്ങളില് ആരുമറിയാതെ
അമര്ത്തി വച്ച രോദനങ്ങളായിരുന്നു
ഓരോ വാക്കും അമര്ഷത്തിന്റെ പുലയാട്ടായിരുന്നു
ഓരോ ചുംബനവും പകരം വീട്ടലായിരുന്നു
ഓരോ രാവും കടന്നാക്രമണത്തിന്റെതായിരുന്നു
ഓരോ കീഴടങ്ങലും ആദ്മനിന്ദയുടെ
കടലാഴങ്ങളില് ആരുമറിയാതെ
അമര്ത്തി വച്ച രോദനങ്ങളായിരുന്നു
എന്നിട്ടുമിപ്പോഴും ഞങ്ങള്
ഒരേ മേല്ക്കൂരയ്ക്കു കീഴെ
ഒരേ കിടപ്പുമുറിയില്
ഇരുട്ടിനെ പുണര്ന്നങ്ങിനെ ശ്വാസം മുട്ടിപ്പിടയുന്നു
എന്തിനെന്നറിയാതെ
ഒരേ കിടപ്പുമുറിയില്
ഇരുട്ടിനെ പുണര്ന്നങ്ങിനെ ശ്വാസം മുട്ടിപ്പിടയുന്നു
എന്തിനെന്നറിയാതെ
No comments:
Post a Comment